14/11/13

Αρχαία Ελλάδα Γραμματόσημα-Ancient Greece Stamps (Γ' Μέρος)

Η οδός των λεόντων στην Δήλο. 


1961 Έκδοση Τουριστική
Η οδός των λεόντων στην Δήλο
Η Δήλος είναι νήσος των Κυκλάδων, δυτικά της Μυκόνου. Έχει έκταση 3,4 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Το υψηλότερο σημείο του νησιού είναι η κορυφή του λόφου Κύθνος, που βρίσκεται στο κέντρο του και έχει ύψος 115 μέτρα. Ο πληθυσμός του, σύμφωνα με την απογραφή του 2001, είναι 14 κάτοικοι, οι οποίοι ανήκουν κατά κύριο λόγο στο προσωπικό του αρχαιολογικού χώρου, ή του αρχαιολογικού μουσείου της Δήλου. Το νησί διαθέτει επίσης μικρό λιμανάκι στη δυτική του πλευρά, το οποίο εξυπηρετεί τα τουριστικά πλοιάρια που φέρνουν επισκέπτες για τον αρχαιολογικό χώρο. Τα περισσότερα αναχωρούν από τη γειτονική Μύκονο Δίπλα στη Δήλο υπάρχει ένα μεγαλύτερης έκτασης νησί που λέγεται Ρήνεια.



Κνωσός

Το μινωικό ανάκτορο
1961 Έκδοση Τουριστική
ο μινωικό ανάκτορο είναι ο κύριος επισκέψιμος χώρος της Κνωσού, σημαντικής πόλης κατά την αρχαιότητα, με συνεχή ζωή από τα νεολιθικά χρόνια έως τον 5ο αιώνα. Είναι χτισμένο στο λόφο της Κεφάλας, με εύκολη πρόσβαση στη θάλασσα αλλά και στο εσωτερικό της Κρήτης. Κατά την παράδοση, υπήρξε η έδρα του σοφού βασιλιά Μίνωα. Συναρπαστικοί μύθοι, του Λαβύρινθου με το Μινώταυρο και του Δαίδαλου με τον Ίκαρο, συνδέονται με το ανάκτορο της Κνωσού.


1954 Έκδοση Αρχαία Τέχνη 1η 
1955 Έκδοση Αρχαία Τέχνη 2η 

Κύπελλο ταύρου
360-350 π.Χ.



Ταυροκαθάψια

1937 Έκδοση Ιστορική  
Ταυροκαθάψια.
Τοιχογραφία από το παλάτι της Κνωσού
Τα ταυροκαθάψια ήταν άθλημα της μινωικής εποχής, στο οποίο ο αθλητής εκτελούσε άλματα πάνω από τον ταύρο. Έχουν βρεθεί αρκετές παραστάσεις και στην Κρήτη (τοιχογραφίες, αγαλματίδιο, σφραγίδες) αλλά και σε άλλα μέρη της Ελλάδας (Πύλος, Τίρυνθα) και στη Μικρά Ασία (Σμύρνη).Η γιορτή ήταν αφιερωμένη στο θεό Ποσειδώνα. Το άθλημα, αντίθετα με την ταυρομαχία, δεν απαιτούσε το φόνο των ταύρων. Ο σκοπός του ήταν να αναδείξει την τόλμη και την ευλυγισία των αθλητών. Τέσσερις άνδρες και γυναίκες κρατούσαν ξύλινα ρόπαλα και, τριγυρίζοντας τον ταύρο, ένας από αυτούς προσπαθούσε να ανέβει στη ράχη του ζώου και κρατώντας τα κέρατα του εκτελούσε διάφορες ακροβατικές ασκήσεις.

Έκδοση Μινωικής τέχνης
Αναμνηστική έκδοση για τη Μινωική τέχνη. Σχεδιάστηκε από τον Α. Τάσσο τυπώθηκε τον Ιούνιο του 1961 στο τυπογραφείο "Ασπιώτη ΕΛΚΑ".

Χορεύτρια
Λεπτομέρεια τοιχογραφίας

έκδοση 1961 Χορεύτρια


Όμορφη Μινωίτισσα με ωραίο φόρεμα και όμορφα χτενισμένα μαλλιά, που ανεμίζουν από τον χορό.








έκδοση 1961
 
Σαρκοφάγος


Μοναδική στο είδος της λίθινη σαρκοφάγος, που ανακαλύφθηκε σε τάφο της Αγίας Τριάδας Ηρακλείου, το 1903 και περιείχε την ταφή ενός πρίγκιπα. Είναι γραπτή ασβεστολιθική λάρνακα μήκους 137 εκ. πωρολίθινο έργο τέχνης της Ύστερης Εποχής του Χαλκού, περίπου 1200 π.Χ. (Ύστερο-μινωική ΙΙΙ). Θεωρείται πιθανώς η πιο πλήρης εικονογραφία θυσιαστικής τελετής του προ-ομηρικού κόσμου και στον τοιχογραφικό της διάκοσμο παρέχονται πληροφορίες για τα ταφικά έθιμα των ευγενών της περιόδου κατά την οποία η Κρήτη βρισκόταν υπό Μυκηναϊκή κυριαρχία.



Έκδοση 1961  Δίσκος καρπών
Έκδοση 1961
Πέρδικες και σαρκοφάγοι
Έκδοση 1961
Αγγείο με κρίνα

Έκδοση 1961
Γυναίκες της Κνωσού

Έκδοση 1961
Χοηφόρος
Χοηφόρος
σε τοιχογραφία


ΘΗΣΑΥΡΟΙ ΤΗΣ ΘΗΡΑΣ
Το Ακρωτήρι είναι χωριό της Σαντορίνης με 450 κατοίκους, με βάση την απογραφή του 2001. Βρίσκεται στο νοτιοδυτικό άκρο του νησιού σε απόσταση 15 χιλιομέτρων από τα Φηρά. Διοικητικά, ανήκει στο Τοπικό διαμέρισμα Ακρωτηρίου του Δήμου Θήρας. Κατά τους μεσαιωνικούς χρόνους αποτελούσε ένα από τα καστέλια του νησιού. Έγινε παγκοσμίως γνωστό χάρη στον προϊστορικό οικισμό που ανακαλύφθηκε στις ανασκαφές, τις οποίες άρχισε συστηματικά στην περιοχή ο Σπύρος Μαρινάτος το 1967.
Πανοραμική θέα της τριγωνικής πλατείας του Προϊστορικού οικισμού



Άνοιξη σε τοιχογραφία
Υδρία με κριθάρι
Τοιχογραφία Κυανοπίθηκοι






Χελιδόνια  την άνοιξη
Άγριοι ταύροι σε τοιχογραφία
Πτηνό σε κανάτι

Πυγμάχοι σε τοιχογραφία